من درس می خوانم . تو درس می خوانی ؛ او سر چهارراه واکس می زند.
من شام می خورم . تو رستوران می روی ؛ او گرسنه است.
من به ییلاق می روم ؛ تو با دوستانت پارتی می روی .

 او با دستمالی شیشه های ماشین ها را تمیز می کند.
من پول تو جیبی ام را از پدرم می گیرم ؛ تو ماهیانه ات را از مادرت می گیری .

او ترازویش را در پیاده رو جلویش گذاشته و ده تومنی هایش را نگاه.می کند
من پدرم رادوست دارم ؛ تو مادرت رادوست داری .

او پدرش معتاداست و مادرش در خانه های مردم کار می کند.
پدر من مادرم را دوست دارد ؛ پدرت عاشق مادرت است.

او پدر و مادرش از هم طلاق گرفته اند.
من یه خواهر بزرگتر و یک برادر کوچکتر دارم ؛ تو دو برادر کوچکتر داری .

او شش خواهر و سه برادر دارد.
خواهر من دانشگاه می رود ؛ برادر تو دبیرستانی است .

او برادرانش یا معتادند یا در زندان.
من عاشق شده ام ؛ تو می دانی عشق چیست .

او تا به حال به هیچ چیز عاشقانه نگاه نکرده است.
من آن لاینم ؛ تو آن لاینی ؛ او بی نان است.
من از سیاست متنفرم ؛ تو سیاست را دوست داری .

او شکم سیر را بیشتر از سیاست دوست دارد.
من تابستان را دوست دارم ؛ تو بهار و شکوفه هایش را دوست داری .

برای او بهار و پاییز فرقی ندارد.
من شبهای داغ تابستان را بی روانداز می خوابم ؛ تو در شبهای سرد زمستان زیر پتوی گرمت می خوابی .

 او در تابستان و زمستان فقط یک زیراندازدارد.
تفریح من گوش دادن به موسیقی است ؛ تفریح تو دیدن فیلمی است .

تفریح او آبتنی در حوض وسط میدان است.
من از زندگی ام راضیم ؛ تو زندگیت را دوست داری و به خواسته هایت رسیدی . برای او زندگی اجباری است بدون انتحاب.
من او را دیده ام؛. تو او را دیده ای و به زندگی او دقت نکرده ای .

او برای ما حقیقت تلخی است.

او را دیده ای ؟! به زندگی اش فکر کرده ای ؟! می شناسی اش ؟!

حاضر بودی به جای او زندگی کنی ؟؟؟

 فقط یک سوال : او علت است یا معلول؟