خدا من را می بیند شما را چطور ...؟ !
... حرف هایی گاه پوچ و گاه
بعد از مدتها آمدم دوباره باشم مثل حس هميشگي مثل لطف بي دريغ خورشيد مثل عادت هاي طبعيت مثل پرواز پرنده مثل آمدن تو مثل بهانه هاي هميشگي ،آمدم گاهي وقتا با خودم ميگم : حرف هاي دل خريدار نداره ! با رنگ و بوي دوران آهن ، ارتباطي نداره با حال و هوا و حس ادم هاي اين زمونه ، منافاتي نداره جايي كه حس آدمها پوزقرن دو هزاره جايي كه به حرف دل ريشخند ميزنن جايي كه شعر و موسيقي ، كم رنگ و كم صدا شده جايي كه مردم براي نماز خوندن بهانه گير شدن جايي كه دل آدمها هزار لايه شده جايي كه سبزه راحتر زير پا له ميشه شاخه درخت راحتر ميشكنه جايي كه آدمها از هر چيزي دنبال ريال ميگردن جايي كه شعر گفتن شده بازي و پوز خواننده ها جايي كه آدمها مردنو فراموش كردن ميشه آدم دلش نگيره!!! ميشه حرف زد و فرياد زد؟ ميشه بدون لرزش صدا ،حرفي گفت؟؟؟ جايي كه آدمها خودشونو به كري ميزنن جايي كه آدمها ميگن : نه !!! ما كه چيزي نديديم!!! جايي كه هر چي بگي با پول ترازو ميشن جايي كه هيچ كي به فكر هيچكي نيست جايي كه هيچ كي دلش بحال كسي نمي سوزه ميشه به كسي اعتماد كرد؟ ميشه از بهشت وجهنم و حقيقت انسان حرفي زد؟ ميشه نوشت؟ براي كي؟؟؟ ماها يادمون رفته ممكنه فردا نباشيم نه !!! شايد بعد الان هم، نباشيم اره درسته ، آدما يادشون رفته مردنو آدما يادشون رفته رفتنو يه روزي دلاي ادما دوست داشتني بود حرفا اعتبار داشت خريدار داشت انگار هر چي جلوتر ميريم ارزش طلا و سكه بهتر ميشه عوضش ، آدما بدتر و بي اعتبار تر ميشن غصه دار تر ميشن از درون فقيرتر ميشن ...................... روز دیگر مثل همیشه آمد با شکوه و مقدس خورشید این روز طلوعی دارد زمین به حرمت تمام مهربانی هایش ادای خشوع و احترام است آسمان بال بی انتهایش را امروز روانه زمین کرده فرشته ها دسته دسته ستاره شدند از افق تا در هر خانه ای بوی بهشت شدت گرفت گویی کلید گم شده امروز رنگ تازه ای گرفت حس پرواز سرخ شد از شدت این شور - زمین دوباره یاد عظمت خلقت گرفت امروز همیشه سبزتر است امروز آسمان خیلی رویایی تر است امروز همه نگاهها محرم نگاه او شد من تمام حسم - ذره ذره حرمت نام اوست من تمام عمرم فدای یاد اوست من تمام حواسم - حرف هایم - پیش کش ناز نگاه اوست نفسم مغرور است غروری از جنس محبت مادر مادر دوستت دارم.
| Design By : Night Skin |
من می خواستم لبهایم مثل یک ماهی قرمزکوچک باشد توی حوض صورتم و همه کیفش را ببرند. آخر خوب می دانستم که هیچ کس با چشم بد به ماهی قرمز نگاه نمیکند الی گربه سیاه خانه همسایه که تازه او هم وقتی می دید این ماهی قرمز دم جنبان خانه ما معصوم است و رقص، ذات بالههای زیبای اوست، گاهی می نشست تنگ حوض و دلش را کامل میداد به دلبریهای پاک صاحب آب و دیگر چنگ و دندان به رخاش نمیکشید و منتظر خلوت هم نمیماند. هرچه بود همان تماشای شفاف کنار حوض روشن بود وبس.
ولی دیدی چه بر سر کودکیهایم آمد؟ یکهو همه چیز خراب شد . دست و پایم روز به روز بزرگ تر می شدند و خانه ما روز به روز کوچک تر. بعد کلنگ به جان خانهها افتاد و نسل حوض برافتاد و جایش تنگ بلور آمد و از همان روز که ماهی قرمزهای بیچاره را توی تنگ بلور انداختند، گربهها حریصتر شدند وهی همه برای دولب قرمز من چنگ و دندان تیز کردند. من دیگر بزرگ شده بودم و موهای از شب سیاهترم را توی یک روسری گل گلی قایم میکردم و بعد گربهها هی حریص تر میشدند و ماهیها هی میترسیدند و هی من بیشتر موهایم را دلتنگ میشدم و دیگر هیچ گربهای به هیچ ماهی قرمزی رحم نکرد و دیگر هیچ کس نفهمید که زیبایی ذات ماهی قرمز است.
از کودکی تا زن شدن راه سختی را آمدم. هزار بار سرکشی کردم و هزار بار دهان باز کردم که آی من می خواهم لبهایم مثل همان ماهی قرمز کوچک باشد توی حوض صورتم ولی حالا از همان روزی که زن شدم تا خود امروز، سالهاست که این دهان جز برای اعتراض باز نمی شود. من حتی نمیخواستم به خاطر شکستن تنگ بلوری که شده است حصاری برای گوهر ناب زیبایی جنس ما، کسی گربه همسایه را از دروازه شهر آویزان کند اما نشد و من هربار از پشت همان شیشه، اول شرم کردم از چشمهای هیز گربه و بعد به همان اندازه از چشمهای ز حدقه در آمدهاش بر حلقه دار. آخر هم نفهمیدم که چرا کلنگها اول افتادهاند به جان حوض و بعد به جان ماهیها و بعد گربهها .
از روزی که زن شدم دیدم که یک صفحه دیجیتالی بزرگ و یک بشقاب بزرگتر گذاشتهاند در بلندای شهر تا این خطوط ماهواری یک کاری کنند که کلی ماهی قرمز دم جنبان ناز توی تلوزیون آپارتمانهایی که جای خانهها را گرفته، برای همه گربه های شهر هنرنمایی کنند به شرط آنکه یک وقت ماهیهای خانگی با دیدن هنرنمایی مجاز ماهیهای خارجی، هوس «چکمه» و چکامه برای زنانگی مرده خویش نکنند.
از روزی که زن شدم تا امروز، این ماهی قرمز توی حوض صورتم، افتاده گوشه تنگ شیشهای و هی نفس تنگی میکند.
و اكنون
محتاجم تنها محتاج يك چيز...
محتاج دعاي خير شما...
بنویس
بنویس و هراس مدار
از آنكه غلط ميافتد.
بنويس و
پاك كن
همچون خدا كه هزاران سال است
مينويسد و پاك ميكند
و ما هنوز زندهايم
در انتظار پاك شدن
و بر خود ميلرزيم.
