خدا من را می بیند شما را چطور ...؟ !
... حرف هایی گاه پوچ و گاه
سنگ هاو اسمانها و هر آنچه میبینیم باخبرند یکباره فهم شان سرشته شد اما حق بیان و گفتار ندارند انها میبینند می شنوند همه چیز را میفهمند ما فکر میکنیم بیشتر می فهمیم بیشتر میدانیم گویی بدنبال فهم، باید آسمان را بیشتر فهمید سکوت سنگ و نم باران را باید بیشتر دید دستهایم بایدبه اسمان برسد دستهایم باید آبی شود باید باسنگ بودن را بیشتر فهمید باید سکوت فهم طبیعت شد باید جزیی از طبیعت شد آنقدر از زندگی دور و فراموش شده ایم وقتی صحبت مرگ میشود وقتی نفسی دیگر دیدار نمی شود وقتی چشمی از این خاک بسته میشود سخت افسرده میشویم آمده ایم که برویم رفتن شروع ماجرا است به انجایی که نهایت است دیدار است انتظار واژه ای نامفهوم است همه چیز فهم است جایی که می توان مهربانی را دید جایی که نشانه نشانه ، جان جانانه ، حضور است جایی که حضور و رفتن به آنجا ، دل کندن می خواهد بین خواستن و خواهش ، نخواستن و ندیدن میخواهد دلی که خدا ببیند ، راهش دور نیست خدا همه دلها را می بیند خدا خیلی برنامه دارد ان طرفتر ما با ذهن کوچک خود بد میسازیم و خوب تر نهر عسل و خیلی چیزها جان هایی که در این جا تشنه دیدار هستند، آنجا هم تشنه دیدارند نهر عسل و حوری و خشت های طلا جایی ندارد آنجا خیلی خبرهاست چشمت را ببند دلت را به خودش بسپار آنچه را باید ببینی ، خواهی دید تو هم فهمت به یکجا داده شده باید کمی خاک روبی کنی تحمل زحمت کنی بالاخره فرشته ای خواهد آمد بی آنکه بدانی نگاهت به ناآگاه نور خواهد شد پیش رویت در نیست حکمت است خدایا دستم بگیر
| Design By : Night Skin |
من می خواستم لبهایم مثل یک ماهی قرمزکوچک باشد توی حوض صورتم و همه کیفش را ببرند. آخر خوب می دانستم که هیچ کس با چشم بد به ماهی قرمز نگاه نمیکند الی گربه سیاه خانه همسایه که تازه او هم وقتی می دید این ماهی قرمز دم جنبان خانه ما معصوم است و رقص، ذات بالههای زیبای اوست، گاهی می نشست تنگ حوض و دلش را کامل میداد به دلبریهای پاک صاحب آب و دیگر چنگ و دندان به رخاش نمیکشید و منتظر خلوت هم نمیماند. هرچه بود همان تماشای شفاف کنار حوض روشن بود وبس.
ولی دیدی چه بر سر کودکیهایم آمد؟ یکهو همه چیز خراب شد . دست و پایم روز به روز بزرگ تر می شدند و خانه ما روز به روز کوچک تر. بعد کلنگ به جان خانهها افتاد و نسل حوض برافتاد و جایش تنگ بلور آمد و از همان روز که ماهی قرمزهای بیچاره را توی تنگ بلور انداختند، گربهها حریصتر شدند وهی همه برای دولب قرمز من چنگ و دندان تیز کردند. من دیگر بزرگ شده بودم و موهای از شب سیاهترم را توی یک روسری گل گلی قایم میکردم و بعد گربهها هی حریص تر میشدند و ماهیها هی میترسیدند و هی من بیشتر موهایم را دلتنگ میشدم و دیگر هیچ گربهای به هیچ ماهی قرمزی رحم نکرد و دیگر هیچ کس نفهمید که زیبایی ذات ماهی قرمز است.
از کودکی تا زن شدن راه سختی را آمدم. هزار بار سرکشی کردم و هزار بار دهان باز کردم که آی من می خواهم لبهایم مثل همان ماهی قرمز کوچک باشد توی حوض صورتم ولی حالا از همان روزی که زن شدم تا خود امروز، سالهاست که این دهان جز برای اعتراض باز نمی شود. من حتی نمیخواستم به خاطر شکستن تنگ بلوری که شده است حصاری برای گوهر ناب زیبایی جنس ما، کسی گربه همسایه را از دروازه شهر آویزان کند اما نشد و من هربار از پشت همان شیشه، اول شرم کردم از چشمهای هیز گربه و بعد به همان اندازه از چشمهای ز حدقه در آمدهاش بر حلقه دار. آخر هم نفهمیدم که چرا کلنگها اول افتادهاند به جان حوض و بعد به جان ماهیها و بعد گربهها .
از روزی که زن شدم دیدم که یک صفحه دیجیتالی بزرگ و یک بشقاب بزرگتر گذاشتهاند در بلندای شهر تا این خطوط ماهواری یک کاری کنند که کلی ماهی قرمز دم جنبان ناز توی تلوزیون آپارتمانهایی که جای خانهها را گرفته، برای همه گربه های شهر هنرنمایی کنند به شرط آنکه یک وقت ماهیهای خانگی با دیدن هنرنمایی مجاز ماهیهای خارجی، هوس «چکمه» و چکامه برای زنانگی مرده خویش نکنند.
از روزی که زن شدم تا امروز، این ماهی قرمز توی حوض صورتم، افتاده گوشه تنگ شیشهای و هی نفس تنگی میکند.
و اكنون
محتاجم تنها محتاج يك چيز...
محتاج دعاي خير شما...
بنویس
بنویس و هراس مدار
از آنكه غلط ميافتد.
بنويس و
پاك كن
همچون خدا كه هزاران سال است
مينويسد و پاك ميكند
و ما هنوز زندهايم
در انتظار پاك شدن
و بر خود ميلرزيم.
