راستش رو بخواهید من از اون دسته افراد دو تولده هستم! یک تولدم همون روزیه که بدنیا آمدم (5 مهر ‌ماه ۱۳۶4) و تولد دیگم که در شناسنامه ثبت است (۳۰ شهریورماه ۱۳۶4).

این روزها را نمی‌دانم ولی در روزگاری که من بدنیا آمدم، پدر و مادرها برای اینکه فرزندانشان که در نیمه دوم سال متولد شده‌اند، زودتر به مدرسه بروند و از هم سن و سالانشان عقب نمانند، تاریخ تولد شناسنامه‌شان را به نیمه اول سال تغییر می‌دادند!

نمی‌دانم عقب کشیدن تاریخ تولد فرزندان خوب است یا نه. یا اینکه مشکل اصلی قانون ثبت نام مدارس است. ولی از داشتن یک تاریخ تولد رسمی دیگر بجای تاریخ تولد واقعی خودم، احساس خوبی ندارم.

خب دیگه باید برم شمع ها رو فوت کنم امیدوارم همه از رسیدن روز تولدشون خوشحال باشن و روز تولدشون هیچ وقت یادشون نره. 

بهترین دعایی که می توانستم در شب تولدم برای خودم و عزیزانم از خداوند متعال خواستار باشم:

خدایا ، آنان که به من بدی کردند مرا هوشیار کردند ، آنان که از من انتقاد کردند به من راه و رسم زندگی آموختند ، آنان که به من بی اعتنایی کردند به من صبر و تحمل آموختند ، آنان که به من خوبی کردند به من مهر و وفا آموختند. پس خدایا ، به همه اینان که باعث تعالی دنیا و آخرت من شدند ، خیر و نیکی برسان

در آخرم شعری بسیار زیبا از دوست هنرمند و عزیزم شایا تجلی که اون رو به مناسبت تولدم بهم هدیه کرد و اینجا از لطفش و محبتش خیلی متشکرم و همینطور دوستای گلی که من و با کامنتها و ایمیلهاشون خجالت زده کردن امیدوارم بتونم هم بزم خوشیهاتون و غمخوار لحظه های سختتون باشم.

فدای شما

لاله

شاهزاده ی پاییز  و مهر

شاهزاده ی پاییز و مهر، همسفرِ کوچه  و باغ
ماهِ بلندِ آسمون، تو این شبای بی چراغ

همپرسه ی بارو ن و باد، همقدمِ برگ و خزون
دلتنگی های ماه مهر، دلشوره های آسمون

هوا هوای ابریه، هوا هوای بی کسی
تو بهترین همسفرُ تو بهترین همنفسی

رو خش خش برگای زرد، کوچه ها رُ قدم بزن
از ناله ی خزون نترس، همیشه سبز و موندگار

چشم  تو  همبغضِ خزون، قلبِ تو خونه ی بهار
پاییز بهارِ عاشقاس، همیشه سبز و موندگار

غرورِ تو  پرنده ی ، نجیبِ آسمون عشق
بخند که شعر خنده هات ، قصیده ی جنونِ عشق

تو اومدی که سرنوشت، دلتنگیهاشُ رو کنه
آرزوهاشُ تو چشات، دوباره جستجو کنه